SAE U.S.A - World Council of Hellenes Abroad (SAE)

Εθνικός Κήρυκας, Στήλη Πρακτορικά, 30 Αυγούστου 2008

Αν δεν νιώσουμε ακριβώς τους νέους μας και τα ενδιαφέροντά μας, εκεί θα βολοδέρνουμε. Θα συνεχίσουμε να πικραινόμαστε από τη γεροντοκρατία που υπάρχει στις περισσότερες οργανώσεις μας, στις χοροεσπερίδες και τις πάσης φύσεως εκδηλώσεις.

Θα συνεχίσουμε να έχουμε μια οργανωμένη ομογένεια ηλικιωμένων και υπερηλίκων, με όχι και πολύ μακρινή ημερομηνία λήξεως... Αυτό θέλουμε; Σίγουρα, όχι.

Φαίνεται, όμως, ότι πολλές από τις προσπάθειες, ή δήθεν προσπάθειες που καταβάλλονται από ορισμένους για την προσέλκυση της νεολαίας στα ομογενειακά κοινά, δεν αποδίδουν, γιατί ακολουθούν λανθασμένη πορεία.

Ο συντονιστής του ΣΑΕ για την Περιφέρεια των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, Θεόδωρος Σπυρόπουλος, τόνισε με έμφαση μερικά πράγματα, που ελπίζω να προσέξατε στη χθεσινή του συνέντευξη στον «Εθνικό Κήρυκα», όπου απάντησε σε ερωτήσεις μας, σχετικά με τη Νεολαία. Ευκαιρία μας έδωσε η συνέλευση για τη δημιουργία Δικτύου Νεολαίας της ομογένειας από τις ΗΠΑ, που πρόκειται να πραγματοποιηθεί από το ΣΑΕ από 9 μέχρι 11 Οκτωβρίου στο Σικάγο.

Τόνισε λοιπόν με έμφαση ο κ. Σπυρόπουλος ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σήμερα στο θέμα της Νεολαίας, είναι ότι δεν γνωρίζουμε πολλές φορές, ποιές είναι ακριβώς οι ανάγκες της.

Και συμπλήρωσε ότι αυτά που ζητούν σήμερα οι νέοι της ομογένειας, είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα που πολλές φορές ζητάμε εμείς από αυτούς.

Προσέξατε τα λόγια του κ. Σπυρόπουλου; Δεν γνωρίζουμε πολλές φορές, ποιες είναι ακριβώς οι ανάγκες της Νεολαίας μας κι ας νομίζουμε εμείς ό,τι θέλουμε.

Ο περιφερειάρχης του ΣΑΕ, έμπρακτα ενθάρρυνε και οργάνωσε συγκεντρώσεις των νέων της Ομογένειας, καθιερώνοντας τη γραμμή του «Είναι στιγμή να καθίσουμε και να ακούσουμε προσεχτικά τι έχουν να μας πουν οι νέοι, από τη δική τους πλευρά». Μπράβο! Να σταματήσουν για λίγο ή περισσότερο, να μιλάνε οι μεγάλοι και να ακούσουν τις σκέψεις, τις ανάγκες, τους προβληματισμούς, τα αιτήματα των νέων μας, από τα δικά τους στόματα.

Νομίζω, ότι αυτός είναι ο σωστός δρόμος για να νιώσουμε τους νέους, να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε καλύτερα μαζί τους και να τους ενθαρρύνουμε με το καλό μας παράδειγμα, να αναλαμβάνουν συνεχώς τα ηνία της

Ομογένειας.

Σ.Μ.