SAE U.S.A - World Council of Hellenes Abroad (SAE)

Από το Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης ξεκίνησε η νέα περιοδεία του πολυβραβευμένου θεατρικού σχήματος του σκηνοθέτη, Λεωνίδα Λοϊζίδη, με τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη. Η νέα αυτή φιλόδοξη παραγωγή θα περιοδεύσει έως τις 15 Νοεμβρίου σε 30 Πολιτείες των ΗΠΑ. Η παράσταση, που παρουσιάζεται στα ελληνικά, με αγγλικούς υπέρτιτλους, θα ταξιδέψει, επίσης, στο Τορόντο, το Μόντρεαλ, την Οτάβα και το Βανκούβερ του Καναδά. Η μετάφραση του κειμένου είναι του πολυβραβευμένου, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σκηνοθέτη Μιχάλη Κακογιάννη, ενώ ο διεθνώς καταξιωμένος συνθέτης μας, Μίκης Θεοδωράκης, οποίος τιμά με τη συνεργασία του τον Κύπριο σκηνοθέτη, εμπλουτίζοντας το έργο με τη μουσική που συνέθεσε το 1965 για την ταινία “Τρωάδες”, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη. Είναι η πρώτη φορά που η σύνθεση αυτή χρησιμοποιείται σε θεατρικό έργο, καθιστώντας την εν λόγω παράσταση μια “γέφυρα” μεταξύ της τέχνης του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Η παραγωγή υποστηρίζεται από τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, Ανδρέα Δημητρίου, τον πρόεδρο του οργανισμού “ΠΑΙΔΕΙΑ”, Ηλία Τομάζο από το Κονέκτικατ, το Συντονιστή του ΣΑΕ Ηνωμένων Πολιτειών, Θεόδωρο Σπυρόπουλο και άλλους ηγέτες της ομογένειας στην Αμερική.

Η παράσταση στο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης, στις 18 Σεπτεμβρίου, ήταν μία μοναδική εμπειρία για το θεατρόφιλο κοινό και όπως επισημαίνει η κριτικός Joanna Kris, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου, ο κ.Λοϊζίδης σκηνοθέτησε ένα μεγαλούργημα που κανείς δε θα ξεχάσει.

«Κατόρθωσε να μεταμορφώσει τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε μία μοναδική παράσταση που δίνει την αίσθηση πως το κείμενο γράφτηκε στη σύγχρονη εποχή αν και η συγγραφή του χρονολογείται 2500 χρόνια πριν», τονίζει η Joanna Kris. «Ο Λεωνίδας Λοϊζίδης διαμορφώνει το έργο με ευφάνταστο και προοδευτικό τρόπο. Η προσέγγισή του είναι μινιμαλιστική και παρότι παραμένει πιστός στο αρχικό κείμενο και το βασικό θέμα του πολέμου και της απόγνωσης βλέπουμε την υπογραφή του από το πρώτο δευτερόλεπτο ως το τελευταίο. Ο λόγος και η κίνηση είχαν εξαιρετική ακρίβεια δημιουργώντας την εντύπωση πως ακόμα και κάθε ανάσα ήταν μέρος μιας καλά οργανωμένης σκηνοθεσίας.

Ο Λοϊζίδης επιτυγχάνει να πάρει το καλύτερο από τον κάθε ηθοποιό του, όπως κάθε μεγάλος σκηνοθέτης. Το επιτελείο είναι νέο αλλά πολλά υποσχόμενο. Οι ερμηνείες των κεντρικών ρόλων καθηλωτικές. Ο θρήνος τους, η απόγνωσή τους δεν εκφράζονται μέσα από υπερβολές αλλά μέσα από μια συγκρατημένη θλίψη που αγγίζει τεράστιο βάθος. Το κοινό νιώθει το σκοτάδι της ατμόσφαιρας ενώ η σιωπή κόβει σαν μαχαίρι. Ο χορός είναι σημαντικό συστατικό της παράστασης, στοιχείο που συχνά δεν ακολουθείται σε άλλες παραγωγές. Ο Λοϊζίδης αξίζει χειροκρότημα που κατόρθωσε να κάνει μια τόσο μοντέρνα προσαρμογή με τον τρόπο που το χειρίζεται.

Τα κοστούμια από τη Γεωργία Κονιαβίτη σχεδιάστηκαν με σεβασμό στον κάθε ρόλο. Μινιμαλιστικά αλλά καθόλου φτηνά, ανέδειξαν τα βασικά χαρακτηριστικά κάθε χαρακτήρα. Η μουσική του Μίκη Θεοδωράκη ανέβασε το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα όσο ψηλά γίνεται. Όλα τα στοιχεία είχαν τέλειο πάντρεμα κάτω από τη μαεστρία του Λεωνίδα Λοϊζίδη.

Είναι μια ευκαιρία ζωής για τους θεατρόφιλους και μια απόδειξη πως οι περιοδέυουσες παραγωγές με δύσκολο περιεχόμενο μπορούν να είναι ύψιστης ποιότητας αν υποστηρίζονται από ανθρώπους με πάθος και επιμονή, ακόμη και αν προέρχεται από εναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό. Περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο πλάνο του, είναι αδιαμφισβήτητα ένα σπουδαίο ταλέντο στην κορύφωση της έμπνευσής του, θέτει τον πύχη στο κορυφαίο σημείο».